ವರ್ತಮಾನ | ಅಂಕಗಳ ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಇಲ್ಲೊಂದಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ

Students 2

ಈ ಬಾರಿಯ ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ 145 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪೂರ್ಣ ಅಂಕ (625) ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಪೂರ್ಣ ಅಂಕ ಪಡೆಯುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡುವುದು ಸರಳವೇ? ವಿವರಣಾತ್ಮಕ ಉತ್ತರ ಬರೆಯಲು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಾರ್ಗವಾದರೂ ಯಾವುದು?

ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿ ಮತ್ತು ಪಿಯುಸಿ ಫಲಿತಾಂಶ ಹೊರಬಿದ್ದ ನಂತರ ನಡೆಯುವ ಚರ್ಚೆಗಳು ಶೇಕಡವಾರು ಉತ್ತೀರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ, ಅತ್ಯಧಿಕ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದವರ ಸುತ್ತಲೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುವುದು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತೀರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ ದಾಖಲಿಸುವ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಉತ್ಸಾಹ, ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅನುತ್ತೀರ್ಣರಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕಸಿವಿಸಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸುವ ಹಾಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡುವುದೇ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಎಂದು ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಭಾವಿಸಿರುವಂತಿದೆ. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯ ತನಗೆ ತಾನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ‘ಗುರಿ’ಯ ಅಡ್ಡಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಕಲಿಕೆ ಎಂಬ ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಫಲಿತಾಂಶ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿ ಮತ್ತು ಪಿಯು ಹಂತಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೋಧಕರ ಮೇಲೆ ಹೇರುವ ಒತ್ತಡವೂ ಅಸಹಜವಾದುದೇ. ‘ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ’ ಎಂಬ ಏಕಮೇವ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸಲು ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳು ನಡೆಸುವ ಕಸರತ್ತುಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಯಾವ ಪರಿ ಹೈರಾಣಾಗಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕುರಿತು ಸಹ ಸಮಾಜ ಚಿಂತಿಸಬೇಕಿದೆ. ಪಠ್ಯದ ಓದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಬೇರೆ ಏನನ್ನು ಮಾಡಲೂ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ ಪಡೆಯುವ ‘ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ’ ಎಂಬ ಕಲಿಕೆಯ ಮಾಪಕದ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ವಾಸ್ತವ.

ತಾವು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ರ‍್ಯಾಂಕ್ ಮತ್ತು ಶೇ.100 ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಂದಲೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ(?) ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳು, ಸಹಜ ಕಲಿಕೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅಂಕವೆಂಬ ಸೀಮಿತ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ದೂಡುವ ಮೂಲಕವೇ ಸ್ವಹಿತ ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.

Image
Student 3
ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ

ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಜ ತನಗೆ ತಾನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ ಕೆಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅತ್ಯಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವುದಕ್ಕೂ, ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಸುತ್ತಲಿನ ಸಮಾಜದ ಕುರಿತ ಅವರ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗೂ ನೇರ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೇ? ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅರಿವು ವೃದ್ಧಿಸಲು ಈ ಅಂಕಗಳು ನೆರವಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ? ಫಲಿತಾಂಶ ಸುಧಾರಣೆಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ವೃದ್ಧಿಗೂ ಸಂಬಂಧ ಏರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಫಲಿತಾಂಶ ಸುಧಾರಣೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ (ಸಮಾಜಮುಖಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ವೈದ್ಯರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿ) ಲಭ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಒಳಿತಿಗೆ ಇನಿತೂ ತುಡಿಯದ ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಯ ರೇಸಿನಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರನ್ನು ಸಮಾಜ ಹೊತ್ತು ಮೆರೆಸುವುದು ಸಮಂಜಸವೇ? ಉತ್ತೀರ್ಣವಾಗುವುದು, ರ‍್ಯಾಂಕ್ ಗಳಿಸುವುದು ಆಯಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಗೆಲುವೇ ಹೊರತು ಸಮಾಜದ, ಒಟ್ಟಾರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗೆಲುವೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಸಮಾಜದ ವಿಕಸನಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಬಲ್ಲ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ತುಡಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಸಮಾಜವೇ, ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯ ಸೌಧವನ್ನು ಎತ್ತರಿಸಲು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ವರ್ತಮಾನದ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಎಲ್ಲ ಇಲ್ಲಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಕಲಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಗೆಲುವಿಗೆ ಸಮಾಜ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಆದರೆ, ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಳತೆಗೋಲಾಗಿ ಬಳಸುವ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಲಯದ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ಗೆಲುವಿಗೆ ಸಮಾಜ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವುದು ಹೊಣೆಗೇಡಿತನ ಅನ್ನಿಸದೇ?

ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜೊಂದರಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುವ ನಾನು, ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.80ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಲೂ ಪರದಾಡುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ಫೇಲಾಗತೊಡಗಿರುವ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಪರವಾಗಿ ವಕಾಲತ್ತು ವಹಿಸಲು ಬರುವ ಪೋಷಕರು ಕೂಡ, ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿ ಮತ್ತು ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿರುವ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ಫೇಲಾಗಲು ಏನು ಕಾರಣವೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಹಂತದಲ್ಲೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪಿಯು ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುವಂತೆ ‘ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿ’ ಓದಿಸಬಾರದೇಕೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಲೇಖನ ಓದಿದ್ದೀರಾ?: ಪಾಟಿ ಚೀಲ | ಪರೀಕ್ಷೆ ನಂಬಿದ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಗ ನಂಬಿದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಬಸ್‌ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಪ್ರಸಂಗ

ಪದವಿ ಹಂತದಲ್ಲಾದರೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಸ್ವಂತ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಲಿಯುವ, ಸುತ್ತಲಿನ ಸಮಾಜವನ್ನು ಅರಿಯುವ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಎದುರಿಸುವ ಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣ ಇರಬೇಕೆಂಬ ‘ಸಹಜ ತಿಳಿವಳಿಕೆ’ಯನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ವಾಸ್ತವ. ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಯನ್ನೇ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜರುಗುವ ಕಲಿಕೆಯ ಮಿತಿಗಳತ್ತಲೂ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಗಮನ ಹರಿಯಬೇಕಿದೆ.

ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳ ಫಲಿತಾಂಶ ಸುಧಾರಣೆ ಎಂಬುದು ಕಲಿಕೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಸುಧಾರಣೆಯಾಗಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಕೇವಲ ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರತ್ತ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಬಾರದು. ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಯ ತಂತ್ರಗಳಿಗೂ ಅಸಲಿ ಕಲಿಕೆಗೂ ಇರುವ ಅಂತರದ ಅರಿವಾಗಲು ಕಳೆದ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ‘ಅಂಕ’ಗಳು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿರುವ ಮೌಲ್ಯದತ್ತ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದರೆ ಸಾಕು.

ಈ ಬಾರಿಯ ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ 145 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪೂರ್ಣ ಅಂಕಗಳನ್ನು (625) ಪಡೆದಿರುವುದು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ. ಇದನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲೂ ಪೂರ್ಣ ಅಂಕ ಪಡೆಯುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡುವುದು ಸರಳವೇ? ವಿವರಣಾತ್ಮಕ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಾರ್ಗವಾದರೂ ಯಾವುದು? ಸಿದ್ಧ ಮಾದರಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ-ಉತ್ತರಗಳ ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ಅವರ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೇ ಕಲಿಕೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಹೇಗಾದರೂ ಸರಿ ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಬರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು, ಎಷ್ಟೋ ಕಡೆ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸರಿ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಬರೆಸಿದ್ದಾರೆ, ನಕಲಿಗೂ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕೆಲ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಫೇಸ್‍ಬುಕ್‍ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಚಲಿತರನ್ನಾಗಿಸಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೇ?

Image
Students 5
ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ

ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವ ಬೇರೂರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಿರುವ ಪಠ್ಯ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿರುವ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ, ಕಲಿಕೆಯ ಹಾದಿ ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿಸುವುದರೆಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವಂತಿದೆ. ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಪರೀಕ್ಷಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ರ‍್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಹೊರತರಲು, ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಆಗಾಗ ಆಂತರಿಕ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಚಟುವಟಿಕೆ ಆಧಾರಿತ ಕಲಿಕೆಯತ್ತ ದಾಪುಗಾಲಿಡುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿದೆ. ಇಂತಹದೊಂದು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತವರ ಪೋಷಕರನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸಲು ನಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮುಂದಾಗುವುದು ಯಾವಾಗ?

ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ತೆಗೆಯುವ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ' ಮೆರೆಯಲು ಸಿಗುವ ಮತ್ತೊಂದು ಗುರಾಣಿಯಾಗಿ ಬಳಸುವ ಪಾಲಕರು ಇರುವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಬದಲಾವಣೆ ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯವೇ? ಮೌಲ್ಯರಹಿತ ಅಂಕ ಗಳಿಕೆಯನ್ನೇ ಮಹಾನ್ ಸಾಧನೆ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವುದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆ ಎಳೆಯುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ನಿಮಗೆ ಏನು ಅನ್ನಿಸ್ತು?
1 ವೋಟ್