ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಿಂದಿದೆ ʼಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠʼ ಎಂಬ ಅಹಂ: ರಾಜೇಂದ್ರ ಚೆನ್ನಿ

Textbooks

ದುಡ್ಡಿನ ವ್ಯಾಮೋಹ ಬೇಡ ಅನ್ನೋ ನೈತಿಕತೆ ಬೋಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಬರೆದಿರುವವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಒಂದೇ ಹೋಲಿಕೆ ಎಂದರೆ, 'ದುಡ್ಡು ಎಂದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾಗೆ. ಅದರ ಮೋಹ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೋಹದ ಹಾಗೆ'. ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕಾ? ಇದು ನಾವು ಬಳಸುವಂತಹ ರೂಪಕ ಎಂದಾದರೆ, ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದೇನು?

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವಾದವಿವಾದಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಹಾಗೇ ಇದು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಅಜೆಂಡಾ ಅಥವಾ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅಡಿಯಲ್ಲೇ ಈ ರೀತಿಯ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆ ರೀತಿಯ ಸಂಶಯ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟ.

ನಾವು ಒಪ್ಪುವ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಒಪ್ಪುವ ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಈ ಹೊಸ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ ಅನ್ನುವಂತದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನು ಎಂದರೆ, ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವು ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೆ,  ಈ ಪ್ರಯತ್ನದ ಹಿಂದಿರುವಂತಹ ಅದರ ತಾತ್ವಿಕ ನಿಲುವುಗಳು. ಅಂದ್ರೆ, ಶಿಕ್ಷಣ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ನಿಲುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವಂತಹ ಒಂದು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಅನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ.  
ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಾವು ಆರಂಭ ಮಾಡುವುದಾದರೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು. ಹೌದು, ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ, ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬೇಕು. ಈ ಬದಲಾವಣೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆಚೆಗಿರುವ ಸಮಾಜ, ಸಮುದಾಯ ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕೂಡ ಸರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ವಿದ್ಯೆ-ಶಿಕ್ಷಣ ಒಂದು ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತಿದೆ. ಯಾರು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೊ, ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮೂಹದ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳು ಅಂದರೆ, ಅವರ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧತೆ, ಅವರ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ಒಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ, ಜ್ಞಾನ ಪಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೇಗಿದೆ ಅನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಾವು ಶಿಕ್ಷಣ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದ ಸ್ತಂಭಗಳು ಅಂತ ಕರೆಯುವುದಾದರೆ, ಆತನ ಮಾನಸಿಕ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ, ಬುದ್ದಿಮತ್ತೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೇಗಿವೆ ಮತ್ತು ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂಬ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದಂತಹ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯ ಆಧಾರಸ್ತಂಭ ಇದು. ಎರಡನೆಯದು, ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂಬುದು ಒಂದು ನಿರ್ವಾತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಗುರುಕುಲ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಆಶ್ರಮ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಬದ್ಧವಾಗಿಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕವಾದ ಆವರಣದೊಳಗೆಯೇ ಅದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಹಾಗಿದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ, ಆ ಸಮಾಜದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೇನು. ಆ ಸಾಮಾಜದ ಒಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಾಗಿ ಅವನು ಮುಂದೆ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದರೆ, ಆ ಸಮಾಜದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆ. ಇಲ್ಲ ಅವನು, ನಾವು ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ಅನ್ನೋದಾದರೆ, ಮೆಜಾರಿಟಿ ಮತ್ತು ಮೈನಾರಿಟಿ ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ದ್ವೇಷ ಹಾಗೂ ವೈಷಮ್ಯ ಸಂಬಂಧ ಇರಬೇಕು. ನಾವು ಮೈನಾರಿಟಿ ಅಂತ ಕರೆವವರು ದ್ವಿತೀಯ ದರ್ಜೆ ನಾಗರಿಕರು. ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನಾಗರಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಹಕ್ಕುಗಳು ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮೆಜಾರಿಟಿ ಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ತರ ಬಳಸಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತದ್ದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಹಳ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರಚೋದನೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಅದು ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ. ಒಂದು ಸಹಜ ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಅದೊಂದು ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾದ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮ ಎನ್ನವಂತೆ ಮೆಜಾರಿಟಿಯನ್‌ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆವಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಕಲ್ಪನೆ ಅಥವಾ ಕಟ್ಟಬೇಕಿರುವ ಸಮಾಜದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನೋದಾದರೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳು ಎನ್ನುವ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಕ್ರಮ ಶುರುವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಎಂದರೆ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಅಸ್ತ್ರಗಳು.

Image
Bhagatsingh

ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಆಯುಧ (ಐಡಿಯಾಲಾಜಿಕ್ ವೆಪನ್ಸ್‌ )ಗಳು ಅಂತ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಕಲಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಫ್ಯಾಸಿವ್ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವೇನು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳ ಮೂಲಕ ಕೊಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವುಗಳನ್ನು ಆತ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತೆ. ಉದಾ: ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಸಂಸ್ಥಾಪಕನ ಪಠ್ಯ ಇಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಅವನ, ಅವರ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು, ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆಯದು ಪ್ರಚೋದನೆ ಮಾಡುವಂತದ್ದು. ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವಂತಹ ಭಾವನೆಗಳು, ವೈಚಾರಿಕತೆ ಎನ್ನುವಂತದ್ದು, ಬಹಳ ಪ್ರೌಢಿಮೆ ಇರುವುದಿ‍ಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ವಿಜ್ಞಾನಿ, ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಬಹಳ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಾಲ್ಯ ಮುಗಿದು, ಹದಿಹರೆಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಭಾವುಕತೆ ಬಹಳ ಬೇಗನೆ ಪ್ರಚೋದನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ವೈಚಾರಿಕತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನೇ ಇವರು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಚೋದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ, ಭಾವುಕವಾಗಿ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡುವಂತದ್ದು. ಅಂದರೆ, ಈ ರೀತಿಯ ಸಮಾಜವನ್ನು, ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಮುದಾಯಗಳ ದ್ವೇಷದ ಮೇಲಿರುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ಮೆಜಾರಿಟಿಯಾದ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತನೆ ಹೀಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಈಗಿನ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದಾರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅದು ಕಾಣುತ್ತೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿದ್ದವರು ದಲಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮುಸ್ಲಿಮರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅಥವಾ ಇತರೆ ಕೋಮಿನವರಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರು ಪ್ರಗತಿಪರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸೇರಿಸಿದವರು, ಸನಾತನಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನೇರವಾಗಿ ಅವರ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಇಂತಹ ಒಂದು, ಸನಾತನಿ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ವರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಲಿಂಗ ಅಸಮಾನತೆ ಆ ಪಾಠದ ಬಗ್ಗೆ ಇವತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ದುಡ್ಡು ಎಂದರೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಂಗಸೇ?!
ದುಡ್ಡಿನ ವ್ಯಾಮೋಹ ಬೇಡ ಅನ್ನೋ ನೈತಿಕತೆ ಬೋಧನೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಬರೆದಿರುವವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಒಂದೇ ಹೋಲಿಕೆ ಏನೆಂದರೆ, ದುಡ್ಡು ಎಂದರೇ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾಗೆ. ಅದರ ಮೋಹ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೋಹದ ಹಾಗೆ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕಾ… ಇದು ನಾವು ಬಳಸುವಂತಹ ರೂಪಕ ಎಂದಾದರೆ, ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದೇನು? ಪಠ್ಯ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಪ್ರೋಸಸ್ ಅಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನ ಸಮಾಜದ ರಚನೆ, ಅದರ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು, ಅಸಮಾನತೆಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಬದಲಾಗಿ ನಾವು, ಈಗ ಆಗಿರೋದು ಈ ಸ್ಥಿತಿ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಬಗೆಯ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಇವತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಇದೊಂದನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.  ಇನ್ನು ಕೆಲವನ್ನೆಲ್ಲ ನೀವು ನೋಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶೆಗಳಿವೆಯೋ! ಇತ್ತಿಚಿಗಂತೂ, ನಾಗರಿಕ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ವಿದ್ವತ್ತು, ಸ್ಕಾಲರ್‌ಶಿಪ್ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೆ ಅಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಕ್ರಿಟಿಕಲ್ ಥಿಂಕಿಂಗ್. ವಿಮರ್ಶಾ ಗುಣ/ವಿಮರ್ಶಾ ಆಲೋಚನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಶಕ್ತಿಯೆನ್ನುವುದು ಇವತ್ತು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೀವು ಸೋಶಿಯಲ್ ಸ್ಟಡೀಸ್ ನಿಂದ ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ನೋಡಿದರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನು ಈ ಗುಂಪಿನವರು, ಬಲಪಂಥೀಯರು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಅಂತ ಶುದ್ದ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ, ವೈಚಾರಿತ್ರಿಕ ಅದು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಿನ್ ಸುಪಿರಿಯಾರಿಟಿ ಪುನರ್‌ಸ್ಥಾಪನೆ ಹುನ್ನಾರ

ಸುಳ್ಳು ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೋ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ಬಂದಿವೆಯೋ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ಪಠ್ಯದಿಂದ ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ. ನಾರಾಯಣಗುರು ಏನು ಬದಲಾವಣೆ ತರಲು ಹೊರಟಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇವರ ಚಿಂತನೆ ಹೇಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ಇವರು ಆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಮೇಲೆ ಮಾಡಿರುವ ಟೀಕೆ ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಬಾರದು. ಅದನ್ನು ತೆಗೆಯಿರಿ ಎಂಬುದು. ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿರುವುದು. ಇದರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಾವು ನೇರವಾಗಿ ಪಟ್ಟಿಮಾಡಬಹುದು. ಒಂದು ಸನಾತನ ಅಂತ ಕರೆಯುವಂತಹ ಭ್ರಮೆ. ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಂತಿರುವುದು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಯಾವ ದೊಡ್ಡ ಸಂತನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು. ಮೂರನೆಯದು, ಅತ್ಯಂತ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿ. ಈ ಜಾತಿಯವರು ಇದರಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು, ಈ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು ಅನ್ನುವಂತದ್ದು. ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಿನ್ ಸುಪಿರಿಯಾರಿಟಿ ಎನ್ನುವಂತದ್ದನ್ನು ಪುನರ್ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡುವಂತಹ ಐಡಿಯಾಲಜಿ ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

Image
ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಹೆಡಗೇವಾರ್

ನ್ಯಾಯವಾದ ಐಡಿಯಾಲಜಿ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳು ಅಂತ ಒಪ್ಪುವುದಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕಿರುವ ಪಠ್ಯದ ವಸ್ತುಗಳು ಏನಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ. ಸಮಾನತೆ-ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ-ಬ್ರಾತೃತ್ವ ಆಗಿರಬೇಕು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಮೂರು ಧ್ಯೇಯಗಳಾದ ಒಂದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತಾದರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ-ಸಮಾನತೆ-ಸೋದರತ್ವವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು.

ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಿರುವುದೆನೆಂದರೆ, ಎಂಟು, ಒಂಬತ್ತು, ಹತ್ತು ಹಾಗೂ ಪಿಯುಸಿ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕಲಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಆದರ್ಶಪರವಾದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕು. ವಾಸ್ತವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂನೂ, ಸಮಾನತೆಯ ಒಂದು ಆಶಯ ಇದೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ಸಹಬಾಳ್ವೆಯ ಆಶಯ ಇದೆ. ನಾವು ಬಿಂಬಿಸುವ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ತರಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದಂತಹ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಅಂದರೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಇರಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿ ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಠ್ಯಗಳ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕರಿಕ್ಯುಲಮ್‌ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಿರುವುದು.

ಎಲ್ಲರೂ ಅಶಿಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವ ವಿಷಯ ಏನೆಂದರೆ, ಪಠ್ಯವೆಂದರೆ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟು, ಒಂದು ಪದ್ಯ, ಆರು ಪಾಠಗಳು ಸಾಕಪ್ಪ. ಯಾವುದಾದರೂ ಇರಬಹುದಲ್ಲಾ, ಅದಾದರೂ ಸರಿ ಅಥವಾ ಇದಾದರೂ ಸರಿ ಎಂಬ ಅಶಿಕ್ಷಿತ ಧೋರಣೆ. ಅದು ಎರಡು ಕವರ್‌ಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಏನೋ ತೆಗೆಯುವುದು, ಮತ್ತೇನೋ ಜೋಡಿಸುವುದಲ್ಲ. ಕಲಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶಗಳೇನು, ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಂತರ ಆಧಾರವಾಗಿರುವುದೇನೆಂದರೆ ಕನ್ನಡದ ಒಂದು ಚಿಂತನೆ.

ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ ಚಿಂತನೆ ದಾಸರಲ್ಲಿದೆ, ವಚನಗಳಲ್ಲಿದೆ, ಸೂಫಿಗಳಲ್ಲಿದೆ
ಕನ್ನಡ ಪಠ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಪಠ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆ ಏನಿದೆ. ನನ್ನ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಏನಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಲಿಬರಲ್ ಆದಂತಹ ಉದಾರವಾದಿಯಾದಂತಹ ಮತ್ತು ಜಾತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವಂತಹ ನಮ್ಮ ಚಳವಳಿಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಚಿಂತನಾ ಪರಂಪರೆ ದಾಸರಲ್ಲಿದೆ, ವಚನಕಾರರಲ್ಲಿದೆ, ಸೂಫಿಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆ ರಾಜಕೀಯ ಚಿಂತಕರು ಬೇಕಾದರಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಲೂ ಅದು ಇದೆ. ಅದನ್ನು ನಾವು ತಲುಪಿಸಬೇಕು. ಇವರು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇನೆಂದರೆ ಹುಸಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವಂತಹ ಕರ್ತೃಮ ರಕ್ಷಣೆ ಏನು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿ-ಮಿದುಳಲ್ಲಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವರನ್ನು ವಾಪಸ್ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತೆಂದರೆ,  ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದೇನು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಬೇರುಗಳಿಂದ, ಅವರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆನಪುಗಳಿಂದ, ಕನ್ನಡದ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಇದು ಯಾವ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಮಾಡಬಾರದು.

ವೇದಿಕ್‌ ಮಾತ್ರ ಭಾರತೀಯತೆ ಎಂಬುದು ಮೂರ್ಖತನ

ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸ್‌ಪೋಸ್ ಮಾಡುವುದಾದರೆ, ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಕಲೆ ಇದೆ, ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ-ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಇದೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಾಡುಗಳಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಬದಲಾಗಿ ಸುಮ್ಮನೇ, ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ಅಂತ ಯಾವುದನ್ನು ವೇದಿಕ್ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದು ಮಾತ್ರ ಭಾರತೀಯ ಎನ್ನುವಂತಹ ಮೂರ್ಖತನದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ತರುವುದಲ್ಲ. ನೈಜವಾದ ಭಾರತೀಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾದಂತಹ ಒಂದು ಭಾಗ. ಯಾರು ಅದನ್ನು ವಿರೋಧ ಮಾಡುವಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಾಗರಿಕತೆ, ಒಂದು ಜೀವನಶೈಲಿ. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಪಠ್ಯಗಳಿವೆ ! ಈ ರೀತಿಯ ಒಂದು ಶುದ್ಧಾಂದವಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕೂತು ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಪಾಲಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಲೇಖಕರು ಸೇರಿ ಪಠ್ಯ ಎಂದರೆ ಏನು? ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕ ರಚನೆ ಎಂದರೆ ಏನು? ಅದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಏನನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ? ಯಾವುದನ್ನು ಹೊರಗಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದರೆ ಇವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೋಳಿ ಜಗಳಕ್ಕಿಳಿಸಿ ಬಿಟ್ಟು ಇವರು ಬಲ, ಇವರು ಎಡ, ಇವರು ಅದನ್ನು ವಿರೊಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ, ಬಲಿಪಶುವಾಗುತ್ತಿರುವವರು ಯುವಜನರು. ಮಕ್ಕಳು ಒಂದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ನಾವು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಇರಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಒಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿ, ಪಬ್ಲಿಕ್ ಡೊಮೈನ್ ಪ್ರೋಸಸ್ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಯಾಕಿದರಲ್ಲಿ ಗೌಪ್ಯತೆ ಇರಬೇಕು. ಈ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವಿಲ್ಲ...ಇದನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದಿವಿ...ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ... ಇಟ್ಟಿದ್ದೀವಿ... ಇಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಇದೆಲ್ಲ, ಓಪನ್ ಆಗಿರಲಿ.

ಚರ್ಚೆಯ ನೇರಪ್ರಸಾರ ಆಗಲಿ

ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದ  ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆ ನೇರ ಪ್ರಸಾರ ಆಗಬೇಕು. ಆ ರೀತಿ ನಾವಿರಬೇಕು. ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನಿರುತ್ತೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಯಾರನ್ನು ನಾವು ಪಠ್ಯ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಸಮಿತಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ-ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೊನೆವರೆಗೂ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡೊದು. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಹಸ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.. ಯಾಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ..? ಇದೆ‍ಲ್ಲ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕು. ಇದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಳ್ಳೆಯದು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಮಾಡುವಂತಹ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ ನಾವು ಇದನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ʼಪೆಡಗೋಗಿ ಎಜುಕೇಷನ್ ಲರ್ನಿಂಗ್ʼ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದು ಬಹಳ ಶ್ರೀಮಂತವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಅದರಲ್ಲಿ ದುಡಿದಿರುವಂತಹ ಶಿಕ್ಷಕರಿದ್ದಾರಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಾವು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಇದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಾ? ʼಈದಿನʼ ವಿಶೇಷ| ಪೋಷಕರೇ, ಇಂತಹ ಪಠ್ಯವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಓದಬೇಕೇ?

ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಯ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೋರ್ಡ್ ಇರಬಹುದು, ಬೇರೆ ಏನೇ ಇರಬಹುದು, ನೀವು ಆಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ರೂವಲ್ ಕೊಡಿ. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಗ್ರೌಂಡ್ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಗೊತ್ತಿದೆಯೋ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವಂಥ ನಿಯಮ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಅನ್ಯಾಯವಾದ ಕೆಲಸ. ನಾಳೆ ನಮಗೆ ವೋಟು ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ, ಗೆ‍ದ್ದು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವಂತದ್ದು, ಹಿಂದೆಯೂ ಬಹಳ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಏನು ಫಲ ಬಂದಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಿದ್ಯೆ-ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ತರಹದ ತಲೆತೂರಿಸುವಂತದ್ದು, ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ತರುವಂತದ್ದನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬಿಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮುಖ್ಯ ಕಾಳಜಿಯಾಗಿದೆ.

ನಿಮಗೆ ಏನು ಅನ್ನಿಸ್ತು?
2 ವೋಟ್