"ಸಾವರ್ಕರರು ಹಿಂದುತ್ವ ಯೋಜನೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ"

Savarkar

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಬಗೆಗಿನ ಮೊದಲ ಪೂರ್ಣವಾದ, ನಿಖರವಾದ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಾತೀತ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯು ಹಿಂದುತ್ವವೆಂಬುದು ನಾವು ಗಂಭೀರತೆಯೊಂದಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಗೊಂದಲ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ

ಹಿಂದುತ್ವ ಎಂಬ ರಾಜಕೀಯ ಯೋಜನೆಯು ಮೂಲಭೂತ ವಿರೋಧಾಭಾಸವೊಂದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ; ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಹೊರಗಿಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಲಿದ್ದರೂ ಅದು ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಅದು ವಿಶಾಲವಾಗಿರಬೇಕು- ಆಗ ಮಾತ್ರವೇ ಅದು ಭಾರತದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಗರಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ತನ್ನದೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೂ, ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯು ಅದನ್ನು ಸಂಕುಚಿತತೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತವೆ —ಇದರಿಂದಾಗಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಎಂಬ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಗಡವು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷ (ಬಿಜೆಪಿ) ಮತ್ತು ಅದರ ಸಹ ಸಂಘಟನೆಗಳ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಅಥವಾ ನೈತಿಕ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಹೊರತಾಗಿ ಈ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವಾದರೂ ಇದೆಯೇ? ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಬಗೆಗಿನ ಮೊದಲ ಪೂರ್ಣವಾದ, ನಿಖರವಾದ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಾತೀತ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯು ಹಿಂದುತ್ವವೆಂಬುದು ನಾವು ಗಂಭೀರತೆಯೊಂದಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಅದು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನೂ, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನೂ, ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯ ಬಗೆಗಿನ ರಾಜಕೀಯ ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನೂ ಮತ್ತು ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ಹಿಂಸೆಗೆ ದೊರಕುವ ನೈತಿಕ ಅನುಮೋದನೆಯನ್ನೂ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿರುವ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳು...
ಮೊದಲಿಗೆ ನಾವು ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿರುವ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸೋಣ. ಎಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಗಳಂತೆಯೇ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘ (ಮತ್ತು ಅದರ ಪೂರ್ವಹಿಂದಿನ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸಭಾ) ಆವೃತ್ತಿ ಕೂಡ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಅನಾದಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಸಾಹತುಪೂರ್ವ ಭಾರತದ ನಾಗರಿಕತೆಯ ವೈಭವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಬೇಕು. ಈ ಸೈಧ್ಧಾಂತಿಕ ಯೋಜನೆಯು ಎರಡು ಸ್ಪಷ್ಟ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ನೀವು ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಬಹಳ ಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು, ಸಮುದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಂಗಡಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬೇಕು. ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲದೆ, ಇದು ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯ ಆಗಮನದ ಮೊದಲು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಸಿಖ್ಖರನ್ನು, ಜೈನರನ್ನು ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧರನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯು ನಾವಿಂದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಎಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದರ ಉದಯಕ್ಕೂ ಹಳೆಯ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಆ ಸಮುದಾಯಗಳು ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಆದ್ದರಿಂದ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ; ಪ್ರಾಚೀನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಗಡಿಯನ್ನು ತಡವಾಗಿ ಎಳೆದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಅದು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಗಡಿಯನ್ನು ತೀರಾ ಬೇಗ ಎಳೆದರೆ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡೂ ಕೂಡ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಗಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಎರಡೂ ಹಳ್ಳಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಳದೆ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?

ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಹಿಂದುತ್ವದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಈ ಸವಾಲಿಗೆ ಒಂದು ವಿನೂತನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಅವರ ಸಮಗ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯವೂ- ಪ್ರಕಾರಗಳಾದ್ಯಂತ (ಕವಿತೆ, ನಾಟಕ, ಇತಿಹಾಸ, ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆ), ಭಾಷೆಗಳಾದ್ಯಂತ (ಮರಾಠಿ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್), ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಬರೆದಿರುವ (ಲಂಡನ್, ಅಂಡಮಾನ್, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ) ಮತ್ತು ಸಹಜವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಹಂತಗಳು (ಗಾಂಧಿ ಪೂರ್ವ, ಗಾಂಧಿವಾದಿ ಮತ್ತು ಗಾಂಧಿ ನಂತರದ) – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರ, ಮರಾಠರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಬಗೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಸರಣಿಯನ್ನು ಬರೆಯುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ: ಇವೆಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅವರ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಜೆಂಡಾವೆಂದರೆ, ಹಿಂದುತ್ವ ರಾಜಕೀಯದ ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾತ್ರ.

ಇದುವೇ ವಿನಾಯಕ ಚತುರ್ವೇದಿ ಬರೆದಿರುವ  ʼಹಿಂದುತ್ವ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾಚಾರ: ವಿ.ಡಿ.ಸಾವರ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ರಾಜಕೀಯʼ (Hindutva and Violence: VD Savarkar and the Politics of History) ಪುಸ್ತಕದ ಸಾರ. ಇಲ್ಲಿ, ಲೇಖಕ ಮತ್ತು ಅವರ ನಾಯಕನ ಮೊದಲ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾಕತಾಳೀಯತೆಯನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಹೌದು, ಅವರಿಗೆ ಸಾವರ್ಕರರ ಹೆಸರಿರಿಸಿದ್ದು (ಅವರು ಆರ್‌.ಎಸ್‌.ಎಸ್ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಬಂದವರಲ್ಲ) ಅವರು ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳ ತಜ್ಞ ಡಾ. ದತ್ತಾತ್ರೇ ಸದಾಶಿವ ಪರ್ಚುರೆ. ಡಾ. ಪರ್ಚುರೆ ಅವರು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಒಂಬತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತು ಹಸಿ ಸುಳ್ಳುಗಳ ಮೂಲಕ ಅದರ ಆರೋಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡವರು. ಡಾ. ಪರ್ಚುರೆಯವರು ನಿಧನರಾದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಂಡುಕೊಂಡರು ಎಂಬ ಆಕರ್ಷಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಲೇಖಕರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Image
ಏಳು ಮಂದಿ ಗಾಂಧಿ ಹಂತಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದ ಡಾ ಪರ್ಚುರೆ (ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರು)
ಏಳು ಮಂದಿ ಗಾಂಧಿ ಹಂತಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದ ಡಾ ಪರ್ಚುರೆ (ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರು)

ಪುಸ್ತಕವು ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತದು ಹೇಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಅಹಿತಕರ ಬಂಧವು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಇದು ತನ್ನ ವಿಚಾರಗಳಿಗಲ್ಲದೆ,  ಕೃತಿಚೌರ್ಯದ ಆರೋಪದಿಂದಾಗಿ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿರುವ ವಿಕ್ರಮ್ ಸಂಪತ್‌ ಅವರ ಎರಡು-ಸಂಪುಟಗಳಿಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿದ್ದು ಇದು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹ್ಯಾಜಿಯೋಗ್ರಫಿ (ತನ್ನ ವಿಷಯವನ್ನು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆ) ಅಲ್ಲ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿನಾಯಕ ಚತುರ್ವೇದಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜಾತ್ಯತೀತ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಅನುಸರಿಸುವ ವಜಾಗೊಳಿಸುವ ಅಥವಾ ಖಂಡನೀಯ ವಿಧಾನವನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾವರ್ಕರ್‌ರನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರ ಮತ್ತು ತುಸು ಹಚ್ಚೇ ಆತಂಕಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹರಿತವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಗಳಿಗೆ ಒಳಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದಾದ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಗುರಿಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೇನೋ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಅವರ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾವರ್ಕರ್‌ರ ಪಠ್ಯಗಳ ಆಳವಾದ ತನಿಖೆಯು ಅವರು ಮುಂದಿಡುವ ವಾದವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೇಯುವ ಅನೇಕ ಎಳೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ʼವೀರರೇʼ ಆಥವಾ ʼಮಾಫೀವಿರರೇʼ?

ಆಲೋಚನೆಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅವರ ಗಮನ ಹರಿಸಿರುವ ಅವರು ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಸದ್ದು ಮಾಡಿರುವ ಸಾವರ್ಕರ್ ನಿಜವಾಗಲೂ ʼವೀರರೇʼ ಆಥವಾ ʼಮಾಫೀವಿರರೇʼ? ಹುಸಿ-ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹ್ಯಾಜಿಯೋಗ್ರಫಿಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಅವನು ನಿರ್ಲಜ್ಜವಾಗಿ ಸ್ವಯಂ-ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನೇ? ಆತ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದನೇ? ಎಂಬಂತಹ ಅವರ ಸುತ್ತಲಿನ ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಇಳಿಯಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುವಂತಹದ್ದಾಗಿದೆ: ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಚತುರ್ವೇದಿಯವರು ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯದ ಸನ್ನಿವೇಶದ ದೃಷ್ಠಿಯ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ನೋಡದಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ 480-ಪುಟಗಳ ಪುಸ್ತಕದುದ್ದಕ್ಕೂ, ಸಾವರ್ಕರರ ರಾಜಕೀಯ ನಡೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮೇಲೆಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಾವರ್ಕರ್ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಪರಿಹಾರ...
ಹಾಗಾದರೆ, ಮೇಲೆ ಹೇಳಲಾಗದ್ದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಸಾವರ್ಕರ್ ಪರಿಹರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಅವರ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. "1857ರ ದಂಗೆ"ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಸಂಗ್ರಾಮವೆಂದು ಪುನರ್‌ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಸಾವರ್ಕರರ ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ಪುಸ್ತಕವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾವಾದಿ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೇ ಇತ್ತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಆದ್ದರಿಂದ, ಈಗ, ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಮದೀಯರ ನಡುವಿನ ಮೂಲ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ಭೂತಕಾಲಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸಿಬಿಡಬಹುದು. ಅವರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂಬಂಧವು ಆಡಳಿತಗಾರರು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟವರದ್ದಲ್ಲ, ವಿದೇಶಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯರ ನಡುವಿನದ್ದಲ್ಲ,  ಆದರೆ ಕೇವಲ ಧರ್ಮದ ನಡುವಿನ ಒಂದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಹೋದರರ ಸಂಬಂಧದ್ದು. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳು; ಭಾರತವು ಈ ಇಬ್ಬರ ಸಾಮಾನ್ಯ ತಾಯಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ರಕ್ತದಿಂದ ಸಹೋದರರಾಗಿದ್ದರು.” ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ, ಹಿಂದೂಗಳು ಈಗ ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸುವುದು "ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖತನ" ಎಂದು ಕೂಡ ಸಾವರ್ಕರ್ ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಅಂಡಮಾನಿನಲ್ಲಿ ಸೆರೆವಾಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ ಸಾವರ್ಕರ್ ಬದಲಾಗಿದ್ದರು. 1923ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾದ ಅವರ ಪುಸ್ತಕ "ಎಸೆನ್ಷಿಯಲ್ಸ್ ಆಫ್ ಹಿಂದುತ್ವ (Essentials Of Hindutva)" ವು ಸಾವರ್ಕರ್ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಯೋಜನೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ವಿನೂತನವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದೇ ಅವರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಪರಿಹಾರ. ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಅನುಯಾಯಿಗಳೆಂದು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ – ಹಾಗೇನಾದರೂ ಅಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಧರ್ಮದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯೇ ಅನುಕರಣೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಇದು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮ, ಜೈನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ಹೊರಗಿಡುತ್ತದೆ. ಸಾವರ್ಕರರ್‌ರ ಪ್ರಕಾರ, 'ಹಿಂದೂಸ್ಥಾನ' ನಿಮ್ಮ ಮಾತೃಭೂಮಿ, ಪಿತೃಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಭೂಮಿ ಆಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಹಿಂದೂಗಳು. ಮಾತೃಭೂಮಿಯು ಭೌಗೋಳಿಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತಿದು ಭಾರತದ ಭೂಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳು, ಧರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳ ಜನರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪಿತೃಭೂಮಿ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ರಕ್ತದ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಯಾರ ಪೂರ್ವಜರು ಇಸ್ಲಾಂ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರನ್ನು ಹೊರಗಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ಅಂತಿಮ ಷರತ್ತು: ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿ (ಮೆಕ್ಕಾ ಇಲ್ಲ, ಜೆರುಸಲೆಮ್ ಇಲ್ಲ) ಎಂದು ನಂಬುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

‘ಹಿಂದೂಗಳು’ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸುವ ಮೊದಲು ಈ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನು? ಆರ್ಯರು ವೈದಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಂದರು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಗಳು ಕಪ್ಪು ಚರ್ಮದವರಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರಿಗೆ ಇದು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮೊಂಡುವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರು: ಹೌದು, ಹಿಂದೂಗಳು ಮೂಲ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು, ಆದರೆ ಅವರು ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮ್ಮಿಲನಗೊಂಡರು. ಯಾವುದೇ ದಂಗೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಅಸಮಾಧಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಈಗ ಹಿಂದೂಗಳು. ಹಿಂದೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಭಾರತದ ಹೊರಗಿನವರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ಸಾವರ್ಕರ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದು ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಆಗಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೇ ಹೊರತು ಅದು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಹಿಂದೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಬಗೆಗೆ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು. ಇದು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಸುಸಂಬದ್ಧವಾಗಿಸುತ್ತದೆಯೇ? ಇಲ್ಲವೆನ್ನಬಹುದು. ಸಾವರ್ಕರ್‌ ಅವರ ಹಿಂದುತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೊಂದನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದದನ್ನು ಈ ಪುಸ್ತಕ ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಬದಲಾಗಿ, ಹಿಂದುತ್ವ ಏನೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು "ಸಂಪೂರ್ಣ ಇತಿಹಾಸ" ಎಂದು ಅವರೇ ಕರೆದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. ಸಾವರ್ಕರರು ಪುನರ್‌ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಖರವಿದೆಯೇ?

ಸಾವರ್ಕರರು ಮಂಡಿಸುವ ಅಡಿಗಲ್ಲೇ ಭದ್ರವಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಊಹೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಸಂಯೋಜನೆಯಾದ ಹಿಂದೂ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಯಾವೊಬ್ಬ ಗಂಭೀರ ಇತಿಹಾಸಕಾರನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಆದಿವಾಸಿಗಳ ಮತ್ತು ದ್ರಾವಿಡದ ಭೂತಕಾಲವನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆಯಿಡಬಹುದೇ? ಹಿಂದಿನ ಹಿಂದೂಗಳ ಹಿಂಸೆಗೆ ಸಾವರ್ಕರ್ ನೀಡುವ ನೈತಿಕ ರಿಯಾಯಿತಿಯನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ದಾಳಿಕೋರರು ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಶಕ್ತಿಗೆ ಏಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಬಾರದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ವಿವರಿಸುವವರೆಗೂ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಿಂದುತ್ವದ ಕಚ್ಚಾ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮನವಿಯು ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎಂದಿಗೂ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಹಿಂದುತ್ವದ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಮೂಲಭೂತ ಸವಾಲನ್ನು ಮೀರಬಲ್ಲ, ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಯಾವುದೇ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ. ಅಡಿಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ವಿರೋಧಾಭಾಸವನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಡಬಹುದೇ ಹೊರತು, ಆದನ್ನು ನೀವು ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕುತಂತ್ರ ಅಥವಾ ವಂಚನೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನೀವು ಭಾರತದ ಶ್ರೀಮಂತ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅದರ ಜನರಲ್ಲಿನ ಕೇವಲ ಒಂದು ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ವಿನಾಯಕ ದಾಮೋದರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಅವರ ವಿಸ್ತೃತ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು, ಬಹಿಷ್ಕಾರ, ಅಸಮಾಧಾನ, ದ್ವೇಷ, ಮತಾಂಧತೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಯೋಜನೆಗೆ ತೆಳುವಾದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕತನ್ನು ಹೊದಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ? ವಿನಾಯಕ್ ಚತುರ್ವೇದಿ ಅಂತಹ ನೇರ ವಾದವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಈ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳು ನಮಗೆ ಬೇರಾವುದೇ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಅನುವಾದ: ಶಶಾಂಕ್‌ ಎಸ್‌ ಆರ್‌, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉನ್ನತ ಅಧ್ಯಯನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಿ.ಹೆಚ್.ಡಿ ಸಂಶೋಧನಾರ್ಥಿ
ನಿಮಗೆ ಏನು ಅನ್ನಿಸ್ತು?
0 ವೋಟ್